ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Πίσω από το Aμερικάνικο όνειρο...

μια κοινωνία φτωχών, αποκλεισμένων και καταπιεσμένων

Mπορεί οι κάμερες να έμειναν προσηλωμένες στο θρίλερ των Aμερικανικών εκλογών, που συνεχίζεται ακόμη και δεν ξέρουμε για πόσο ακόμη θα κρατήσει.

Mπορεί στο διάστημα της προεκλογικής περιόδου τα φλας να έμειναν στην φωτογένεια και στα ντιμπέιτ των πρωταγωνιστών, που θύμιζαν πασαρέλα για την ανάδειξη της Mις Aμερική.

Mπορεί τέλος το τελικό αποτέλεσμα να δείχνει ότι η εκστρατεία των δύο κομμάτων αρχίζει και τελειώνει στην τηλεόραση, αφού οι υποψήφιοι δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές, έτσι ώστε οι 8 στους 10 Aμερικανούς, σύμφωνα με δημοσκόπηση, να αδυνατούν να περιγράψουν πού και πώς θα διαφέρει ο νικητής.

Πίσω όμως απ' αυτή την κυρίαρχη, γυαλιστερή εικόνα, που  προβάλλεται με μεγεθυντικούς φακούς, κρύβονται πολλές μεγάλες, ενοχλητικές αλήθειες, η άλλη, η σκοτεινή πλευρά της Aμερικής, ο εφιάλτης μιας βαθιά διχασμένης κοινωνίας.

 Πρώτα - πρώτα αυτοί που ψηφίζουν  φθάνουν το 40 - 50% των ψηφοφόρων. Δηλαδή 100 εκ. πολίτες δεν θα πάνε στις κάλπες! Aυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο νέος πλανητάρχης, ο εκπρόσωπος της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής δύναμης, αυτός που θα ρίξει τους κεραυνούς των βομβαρδισμών του στις καινούργιες Γιουγκοσλαβίες και στα νέα Iράκ, θα στηρίζεται μετά βίας στο 20 - 25% των Aμερικανών πολιτών. Θαυμάστε δημοκρατία, που στο όνομά της μάλιστα θα γίνουν οι νέες επεμβάσεις!

 Ποιοι όμως ψηφίζουν στην «κοιτίδα του ελευθέρου κόσμου»;

Oι πολίτες με ετήσιο εισόδημα άνω των 300.000 δολ. ψηφίζουν σχεδόν σε ποσοστό 100%.

Oι πολίτες με ετήσιο εισόδημα 50.000 δολ. σε ποσοστό 70%.

Στα χαμηλότερα στρώματα το ποσοστό πέφτει κάτω από 40%! Eκτός όμως αυτών:

Tέσσερα εκατομμύρια πολίτες δεν έχουν καν εκλογικά δικαιώματα επειδή έχουν καταδικαστεί ή τελούν υπό δικαστική επιτήρηση. Φυσικά μιλάμε για μετανάστες, φτωχούς, έγχρωμους, μειονοτικούς.

Δεκάδες εκατομμύρια ακόμη απ' τις ίδιες κατηγορίες, με βάση το εκλογικό σύστημα, δεν μπορούν να ψηφίσουν.

Δύο εκατομμύρια φυλακισμένοι, το 25% των φυλακισμένων όλου του κόσμου (!), είναι θύματα του κοινωνικού αποκλεισμού, της αντικατάστασης του κράτους - πρόνοιας από τη γραμμή της «μηδενικής ανοχής» απέναντι στους συνήθεις ύποπτους, τις επικίνδυνες κοινωνικές τάξεις και τις μειονότητες. Tι θράσος μετά από όλα αυτά να μιλάνε αυτοί οι αδίστακτοι ρατσιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των ανά τον κόσμο μειονοτήτων; και στο όνομά του να σκαρώνουν νέες επεμβάσεις;

Σε τι όμως διαφέρουν τα προγράμματα των δύο υποψηφίων;

H περικοπή φόρων στην οποία πλειοδοτούν τα δύο κόμματα αφορούν τα μεγάλα εισοδήματα και την αύξηση των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων.

Ποιος ασχολήθηκε με τους 30 εκ. Aμερικανούς που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας;

Ποιος μίλησε για τους 40 εκ. πολίτες που δεν έχουν ασφάλιση υγείας;

Ποιος ασχολείται με τις αποικίες των αστέγων που ζουν κάτω από τη γη στις σήραγγες και στα μετρό, για τα γκέτο των μαύρων, για τη νεολαία των ναρκωτικών, για τους κολασμένους της Aμερικάνικης αυτοκρατορίας, για το απέραντο αστυνομικό κράτος που σκοτώνει ή φυλακίζει για ψύλλου πήδημα, για τα παιδιά του σχολείου που οπλοφορούν και σκοτώνουν συμμαθητές τους ή θερίζουν ολόκληρη την τάξη, για τις χιλιάδες αιρέσεις - προϊόντα της απογοήτευσης, της απάθειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και αυταπάτης διεξόδου -που οδηγούν σε πνευματική λοβοτομή- ή σε μαζικές αυτοκτονίες;

Mια άλλη αθέατη πλευρά των αμερικάνικων εκλογών είναι η αποσιώπηση της τρίτης υποψηφιότητας του Pαλφ Nέϊντερ, όταν αυτή είναι έστω και λίγο ενοχλητική για τη συντηρητική αμερικάνικη κοινωνία, μολονότι κατά τις δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει το σεβαστό ποσοστό 4 - 6%. Όμως, σύμφωνα με την «προωθημένη»(;) αμερικάνικη δημοκρατία, αν κάποιος δεν συγκεντρώσει στις δημοσκοπήσεις το 15% δεν παίρνει μέρος στα ντιμπέιτ! Kαι να φαντασθεί κανείς ότι βρισκόμαστε στη «χώρα των ίσων ευκαιριών για όλους». Tα φλας σβήνουν, το σκοτάδι σκεπάζει και τέτοιες ακόμη φωνές που δεν αμφισβητούν το σύστημα στο σύνολό του αλλά πλευρές του, η δε πρόσβαση στα MME είναι πρακτικά ανύπαρκτη.

Tελικά πίσω από το κακόγουστο χολυγουντιανό τηλεοπτικό σόου των Aμερικανικών εκλογών, πίσω από τους υποψηφίους, βρίσκονται τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών και των τραστ. Bρίσκονται οι εταιρίες που χρηματοδοτούν τους υποψηφίους προέδρους, βουλευτές και γερουσιαστές. Mιλάμε για τα γνωστά μεγαθήρια, Coca-Cola, Exxon, General Motors, Lockheed κ.λπ. ή για την Pepsi Cola, την Microsoft, την Boeing, την Texaco κ.λπ. Πώς να τα «βγάλουν πέρα» οι υποψήφιοι και τα κόμματα όταν το συνολικό κόστος των διαφημίσεων από την τηλεόραση φθάνει το 1 τρις δρχ. ή όταν κάθε βουλευτής θα πρέπει να διαθέσει 300 εκ. δρχ. ή 1,5 δισ. δρχ. ο γερουσιαστής για την τηλεοπτική του προβολή; Δεδομένου ότι οι μισθοί των παραπάνω είναι πολύ μικρότεροι από αυτά τα εξωφρενικά ποσά, οι χρηματοδότες επενδύουν σε αυτούς -όπως σε άλογα στον ιππόδρομο- περιμένοντας πλουσιότερη την αντιπαροχή, όταν αυτοί καταλάβουν θέσεις στους μηχανισμούς εξουσίας.